. Op naar ... ?

dinsdag 24 februari 2009

Eindeloze discussies...

"
Gisteren, ik stond in de rij voor de kassa bij de Albert Heijn, verscheen God plots voor me. Eerst herkende ik Hem niet. Hij had zich net geschoren en dat wekte even verwarring. Een beetje een pokdalig mannetje was het, op slippers. Wel aardig hoor, maar Hij maakte nogal wat amok omdat Hij zonder bonuskaart geen korting kreeg. Nadat ik God mijn bonuskaart had geleend, vroeg Hij of ik iets speciaals te doen had. Ik zei nee en toen hebben God en ik een hele middag rondgehangen in het speeltuintje bij mij om de hoek. God zat op de wipkip en ik maakte een vogelnestje in het klimrek.Ik drong aan: "Maar heel veel mensen bidden tot U en voelen zich na afloop toch gesterkt". God glimlachte. "Stelt niets voor. Ik ben één groot placebo, dat is alles". Daar hebben we nog wat over doorgepraat. Toen ik hem vroeg naar de zin van het leven, mompelde Hij: "Alsof ik dat zou moeten weten". Daarna vertrok Hij weer. "Maar Uw Zoon dan?" riep ik Hem na. "Komt Hij ooit nog terug?" "Houd toch op!" riep God. "Jezus was spielerei. Een romanfiguur, net als Harry Potter. Darwin is het echte werk". Hij draaide zich om. "Concentreer je op hem en laat Mij verder met rust. Ik besta niet eens, ik ben een idee. Begrijp dat dan". En na een korte stilte: "Wees de God van je eigen leven, meer is er niet. En het allerbelangrijkste: denk na! Enfin, ik ben er weg van". En hoofdschuddend sloeg Hij de hoek om, voor eeuwig uit beeld.
"Moet U niet werken?" vroeg ik. Maar God maakte een wegwerpgebaar. Het bleef een paar minuten stil. Toen vroeg ik of Hij misschien de paus kende. Nee, nooit van gehoord. Balkenende dan. Wie? Ik hield vol. Andries Knevel dan? Nope. Hij kende geen van allen. Hij kende jou ook niet, Kees. Het spijt me. "Maar al die mensen dan die tot U bidden?" vroeg ik. God dacht even na. Toen zei Hij: "heb jij dat wel eens, dat je iemand belt, maar er wordt niet opgenomen?" Ik knikte. "Bidden is precies hetzelfde",antwoordde God. Daar moest Hij onbedaarlijk hard om lachen.
Dit is mijn Woord van God, Kees. Hij sprak tot mij. Gisteren, ik zweer het je. Dus ik dacht; als jij mij jouw Woord van God toestuurt, wil ik je het mijne niet onthouden. Sta jij er open voor? Ik denk het niet. Je zult het wel volstrekte onzin vinden. Ja, misschien zelfs verwerpelijk.
Laat ik nu net, om precies diezelfde reden, ook niet gediend zijn van jouw Woord van God. Daarom stuur ik 'm je retour. Snap je dat, Kees? Denk na, man. Denk na."
Een brief van Nederlander Luuk Koelman naar aanleiding van de hetze aldaar. Lees meer: http://www.terugnaarjemaker.nl/
Ik blijf fan van FSM :-)

donderdag 19 februari 2009

Fictief project T: update

CTRL-C, CTRL-V,
CTRL-C, CTRL-V,
CTRL-C, CTRL-V,
CTRL-C, CTRL-V, that's how I pass my day....
(repeat chorus 8h a day)

Jaja, kleine update toch wel vanop de frontlinie van het virtueel project T.

Zonder teveel in detail te gaan bestaat er binnen SAP een systeem (gebaseerd op SAP CRM 5) om opvolging te doen van trouble tickets etc...
Welnu, dat systeem bestaat hier al even en na lang aandringen van mij is er sinds geruime tijd ook plaats gemaakt om over te gaan tot identificatie van de 'klant', in dit geval de eindgebruiker met een probleem. Wat voor iedereen die met CRM bezig een vanzelfsprekendheid is en voor degenen die niet met CRM bezig zijn zelfs zo klaar als een klontje was op dit project T ver zoek. Wat ben je met een systeem om tickets te loggen als je niet weet wie het probleem identificeerde? Je kan niet terugbellen en vragen om meer info, je kan niet vragen om te testen,.... redelijk ridicuul dus.

Minstens even erg, ik ben nu gedegradeerd to CTRL-C/CTRL-V monkey. In plaats van het systeem te gebruiken waarvoor het dient moet plots alles parallel via mail gedaan worden. Updates van ontwikkelaars: via mail. Verantwoordelijke vragen om te testen: via mail. .... Alhoewel iedereen dus toegang heeft tot het systeem en de tickets die aandacht vereisen in een handomdraai naar boven kunnen gehaald worden kan bibi nu per ticket een mail sturen met daarin de gekopieerde inhoud uit het ticket. Dan even (heel lang) wachten op een antwoord en die mail plakken in het ticket en ga zo maar door.
Woorden schieten mij tekort....

CTRL-C, CTRL-V,
CTRL-C, CTRL-V,
CTRL-C, CTRL-V,
CTRL-C, CTRL-V, that's how I pass my day....
(repeat chorus 8h a day)

zondag 15 februari 2009

aha menne man

Vrijdagavond het weekend ingezet met een restaurantbezoek gevolgd door onze NY-party in de nieuwe SAP Lounge te Vilvoorde. Toch op tijd vertrokken daar want zaterdag was het van 8h tot 17h praktijopleding op het PIVO. Oh boy, wat een dag. Ik was toch wel moe maar het deed deugd, de dag is voorbijgevlogen en als ik wat later onderweg naar huis in de auto zat begon m'n gezicht echt te gloeien. Gloeien van een ganse dag buiten geweest te zijn, zalig gevoel. Het eerste deel van de dag begon eerder saai maar werd toch wel interessant en bleek nuttig (4h om de goede praktijken te leren van het opzetten van een ladder en het gebruik ervan, alstublief). De namiddag was nog meer fun: eerst opzetten van een aanzuigsysteem op open water gevolgd door het benaderen en blussen van een gasbrand. Mogen spelen met armaturen, waterschild en vuur in een beestig leuke groep, veel beter kan het niet worden...
Mannen zien toekomen met nieuw brandweerspul, jaloers man, zeker op die helmen!
Verder ook hilarische stoten gezien zoals die gasten die met een niet ontwaterde slang aan het zeulen waren en ze uiteindelijk dan toch maar gingen ontwateren door er dwars met de voeten op te gaan stampen....
Daarna van Wemmel naar Mechelen gekoerst en terug om eerst te gaan eten en dan een klassiek concert bij te wonen (ben maar één keer bijna ingedommeld) en de lange dag was ook weeral om.
Vandaag: lazy Sunday maar toch niet stilgezeten: wat opruimen thuis, admin bijwerken en proberen de belangrijkste zaken van gisteren samen te vatten op papier om goed voorbereid naar het examen te kunnen gaan.

donderdag 12 februari 2009

Oefensessie 13

Na een lange tijd nog eens schuim afgelegd maar dat ging niet zo vlot als het moest. Nu ja, 't was nog maar de 2de keer dat ik het deed maar volgende keer moet het toch iets beter. De armatuurman moet in dit geval ook een slang uitrollen, dat was ik even vergeten.
Ik heb ook een tekening gevonden over stapspanning of de spanningsput of spanningstrechter naar aanleiding van onze theorieles afgelopen zaterdag op het PIVO.
Komende zaterdag is het praktijkopleiding, ben eens benieuwd.


woensdag 11 februari 2009

Circus Fortis

De aandeelhoudersvergadering blijkt de moeite te zijn volgens wat ik lees. Ik kijk uit naar het nieuws om toch wat animo tijdens de vergadering te kunnen zien. De uitkomst kan me bitter weinig interesseren aangezien ik toch alleen maar schulden heb bij Fortis. Nu ja, ik moet toegeven dat ik pro 'neen' ben. De aandeelhouders zijn gieren? Tuurlijk. Hebben ze dan ongelijk? Nee, want de Belgische staat heeft ze gewoon buiten spel gezet. Met excuses als algemeen belang moet primeren etc. moet men ook niet afkomen vind ik, zo is er altijd wel iets. Betalen doet iedereen toch mee hoor.
Voor mij is de bottom line: wie niet horen wil (de Belgische staat dus die zicht niet aan z'n eigen regels houdt) moet maar voelen. Basta.

maandag 9 februari 2009

Ruw weer

Er is wat ruwer weer op til, ben eens benieuwd of m'n bieper gaat opengaan vannacht...
Een paar foto's die ik nam tijdens een van onze wekelijkse oefensessies:











een week later & oefensessie 12

Wegens een stommiteit op maandagavond ben ik dinsdagochtend uit m'n bed gekropen; rug geforceerd met lumbago als gevolg. Het advies van de dokter was een week rust en dat was nodig. Nu, bijna een week later voel ik nog tijdens het filerijden - vooral het constant moeten ontkoppelen, remmen, gas geven.... doet niet goed.
Soit, het gaat er wel uit maar voorzichtigheid blijft geboden.
Oefensessie 12 heb ik dus niet kunnen meedoen wegens m'n rug maar zaterdag wel de laatste dag theorie op het PIVO gekregen. We kunnen beginnen blokken! Volgende zaterdag begint het praktijkgedeelte van de opleiding en dat zou gezien onze wekelijkse oefensessies binnen het korps een fluitje van een cent moeten zijn.
Het terug deftig beginnen lopen zal nog even moeten wachten vrees ik aangezien toch wel belastend voor de rug en ik neem liever geen risico.

maandag 2 februari 2009

weekend

Vrijdagavond omstreeks 17h30 een algemene oproep via HC100 binnengekregen voor een woningbrand. Ik zat nog te Londerzeel in een winkel en wist dat ik wel ff onderweg zou zijn (A12, spits, lichten etc...) . Onderweg hoorde ik over de radio dat er wel wat moeilijkheden waren ivm de lokatie die blijkbaar zeer onduidelijk was en de oproeper was niet meer bereikbaar. Uiteindelijk toch de lokatie gevonden maar het bleek te gaan om een slecht functionerende verwarmingsinstallatie ofzoiets wat leidde tot een melding... nu ja, beter een keer teveel dan te weinig uitrukken zeker?
Altijd speciaal om daarna van de collega's te horen waar zij hun gezin hebben achtergelaten. Ik liet vrouw en kind achter in de winkel zoals gezegd, gelukkig waren we daar met 2 wagens. De vrouw van een collega trof het iets minder, die bleef met kind achter op restaurant en kon te voet in de kou terugkomen. Nu ja, om maar te zeggen dat het niet altijd zo vanzelfsprekend is voor de partners....

Zaterdag dan weer een hele dag opleiding gehad aan het PIVO waar we het onder andere hadden over vlampunt, LEL en dergelijke meer.

Het vlampunt van een chemsiche stof is de laagste temperatuur waarbij de stof nog genoeg damp afgeeft om tot ontbranding te kunnen komen wanneer hij in contact komt met een ontstekingsbron. Niet te verwarren met de zelfontbrandingstemperatuur trouwens, dat is de temperatuur waarbij een damp/lucht-mengsel spontaan tot ontbranding komt.

Lower Explosive Limit (LEL): de laagste concentratie van een gas in de lucht waarbij het gas nog kan onsteken en ontploffen. De Upper Explosive Limit (UEL): de hoogste concentratie, hierboven is het mengsel "too rich".

Enkele voorbeelden (welke zijn dus in deze optiek de 2 gevaarlijkste stoffen?):

Stofonderste explosiegrensbovenste explosiegrens
Aceton3%13%
Acetyleen2,5%82%
Benzeen1,2%7,8%
Butaan1,8%8,4%
Ethanol3%19%
Ethylbenzeen1,0%7,1%
Ethyleen2,7%36%
Diethyl ether1,9%36%
Diesel0,6%6,5%
Benzine1,4%7,6%
Hexaan1,1%7,5%
Heptaan1,05%6,7%
Kerosine0,6%4,9%
Methaan5,0%15%
Octaan1%7%
Pentaan1,5%7,8%
Propaan2,1%9,5%
Propyleen2,0%11,1%
Styreen1,1%6,1%
Tolueen1,2%7,1%
Waterstof4,1%74,8%
Waterstofsulfide4,3%46%
Xyleen1,0%7,0%

vrijdag 30 januari 2009

Reparatie

Net de garage aan de lijn gehad: m'n auto zal gerepareerd worden. Het feit dat hij nog maar 26000K's heeft gedaan en nog geen jaar oud is zal hem gered hebben...
Sinds vanmorgen rijd ik met een Golf tot wanneer de mijne klaar is, dat zal toch een 3-tal weken duren.
 
 

donderdag 29 januari 2009

Kinderzitje na ongeval

Dit zegt de fabrikant:

"Dorel Netherlands adviseert altijd na een auto ongeluk het autostoeltje te vervangen, omdat deze onzichtbare schade kan hebben opgelopen. Bij een eventuele botsing bestaat de mogelijkheid dat het kunststof niet meer functioneert.



Hierdoor is de veiligheid van het autostoeltje niet meer gewaarborgd. Mocht er met het autostoeltje nogmaals een ongeluk gebeuren dan kan dit verregaande gevolgen hebben.



Wij hopen u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.



Met vriendelijke groet,

Dorel Netherlands

Afdeling Maxi-Cosi Consumenten Contact"
En dit zegt de verzekeraar:
"Aangezien deze kinderstoel een losstaand element is, valt dit niet onder de verzekering. In geval deze stoel beschadigd is, zal de tegenpartij deze niet vergoeden.
Indien dit een kinderstoel van BMW was, geïntegreerd in de wagen, dan viel dit wél onder de verzekering."
Voorlopige conclusie: door de stommiteit van een ander kan ik hoogstwaarschijnlijk bijna 200EURO ophoesten.... proper.
Update: de mevrouw van de verzekeringsm'ij heeft me nog teruggebeld; ze was ten rade gegaan bij collega die er meer van wist en het blijkt toch terugbetaald aangezien ik niet in fout was. Het feit dat het zitje 2 jaar oud is zal wel z'n invloed hebben op het bedrag dat ik terugbetaald krijg. Nu nog de factuur terugvinden...


woensdag 28 januari 2009

Oefensessie 11

Voor oefensessie 11 verwijs ik graag naar http://letman.blogspot.com/2009/01/oefensessie-9.html met deze bijkomende opmerkingen:

Silvex is effectief schuimvormend middel voor klasse A branden en AFFF voor klasse B branden.
Het armatuur voor de zeeppatronen van AP2 noemt 'fire-ex'.
De multifunctionele sleutel ofte 'seccoise' (geschikt voor SECours & polyCOISE) ziet er als volgt uit:

zaterdag 24 januari 2009

Patat!

M'n weekend is gisteren een paar uur later begonnen want ik heb op weg naar huis een accidentje gehad. Ik reed een goei 50 op de kasseien van de Havenlaan ter hoogte van de KBC hoofdzetel toen een twintigtal meter voor mij een wagen die in de andere richting in de file stond het welletjes vond. Hij besloot om plotseling rechtsomkeer te maken en draaide dus uit de file op mijn vak - hij had mij echter niet zien komen. Ik ben dadelijk op m'n remmen gaan staan maar op die kasseien met die regen, dat zie je van hier. Gewoon rechtdoor geschoven dus en dan was het ineens ff gedaan en voor ik het wist zat er ineens om m'n stuur een platte airbag. Even naar m'n oren gegrepen en dan dadelijk onder de zij-airbag doorgekropen die dus ook was afgegaan naar buiten (er flashte al gebroken leidingen en brand door m'n hoofd en die speciale geur en stof in m'n auto deed er al zeker geen goed aan). Binnensmonds vloekend om zo'n echt stom accident naar de andere wagen gegaan waar de bestuurder ook net uitstapte. Hij verontschuldigde zich dadelijk voor z'n manoeuver en maakte aanstalten om de schade op te meten. Ik had echter nog wat tijd nodig om te bekomen want ik m'n gehoor had toch wel serieuze problemen. Soit, even bekomen en dan in m'n papieren beginnen zoeken om te weten wie ik moest opbellen maar ik was zo m'n kluts kwijt dat ik niet echt iets kon terugvinden. Kantoor gebeld en om nummer gevraagd, gegevens doorgegeven en dan ook nog politie gebeld maar dat was overbodig.

Schade gaan bekijken dan: de Volvo z'n rechter voorkant was serieus geraakt en zijn wiel hing er nog een beetje aan maar dat was duidelijk een perte-totale. Mijn auto was uiteraard ook geraakt maar dat beperkte zicht tot de linker voorkant tot in het midden ongeveer: licht, bumper, radiatorrooster etc... daar moet een serieuze balk achter die bumper steken want m'n voorkant was nergens echt ingedeukt. Het feit dat een X3 wat hoger staat zal ook wel aan een en ander geholpen hebben. Daarna hebben we de papieren ingevuld, raar om te ervaren hoe simpele zaken ineens zo moeilijk gaan als je nog wat onder de indruk bent, serieus.

Wat een rotsituatie was het me daar ook: wind, regen, file (niet door ons) - echt niet leuk om te wachten. Pas om 20 voor 7 kwam de takelwagen met reservewagen er door en even later kon ik m'n weg verderzetten.

Eens thuis wel nog half verplciht naar m'n huisdokter gegaan voor controle en dat is blijkbaar steeds aangeraden: na het opengaan blijken er veel trommelvliezen te scheuren. Ik was volgens de dokter wel in orde ondanks de lichte hoofdpijn en wat last aan m'n linkeroor maar dat zal dan wel normaal zijn. Vandaag heb ik alleszins niet echt last gehad.

Van heel dichtbij een airbag gezien dus; ook nog gezien hoe die mooi eruitkomt via de voorziene zwakheden in de behuizing van je stuur. Dat scheurt echt open, neig om zien. De geur van het onstekingsmechanisme was ook wel echt speciaal en deed me denken aan die speelgoedrevolvers van vroeger waar je zo van die rode ringen met buskruit(?) in moest steken om te laten knallen.



M'n auto starten kon niet meer, da's waarschijnlijk een veiligheidsvoorziening....



Hij is nog geen jaar oud, ben eens benieuwd of dat ze daar kosten gaan aan doen. Ik vermoed van wel maar de meeste centen zullen toch gaan naar het stuur (ivm airbag) en de bekleding (zij-airbags) en de elektronica (parking distance control) denk ik.

vrijdag 23 januari 2009

verhaaltje

"Het New Yorkse kereltje was een jaar geleden net vier toen hij opeens de marathon begreep. Hij moest er van huilen.
Zijn moeder nam hem voor ‘t eerst mee naar de hoek van Bergen Street en 4th Avenue in Brooklyn, een mooie plek om de marathonlopers aan te moedigen. Ze hebben dan12 KM in de benen. De jongen was verward. De vragen borrelden naar boven. Waar beginnen ze dan? Helemaal bij de brug?! En waar eindigen ze? Helemaal in het grote park??? Hij was even stil en dacht zichtbaar, keihard na. Toen kwamen de tranen. ‘Dat is te ver, Mama. Dat is echt te ver. Dat kan niet!’

Moeder troostte en vertelde dat de lopers het zelf willen, dat ze kunnen stoppen, water drinken, een stukje wandelen. Dat ze het leuk vinden. Het jochie bleef het een verdachte zaak vinden, maar besloot om zijn moeder het voordeel van de twijfel te geven. Hij keek met grote nieuwsgierigheid naar al die lopers, urenlang.

Dit jaar wil hij extra vroeg een mooi plekje langs de route reserveren om mij en de tienduizenden anderen op volle kracht toe te juichen.

De moeder deed me het verhaal gisteren tijdens het eten. We hadden ‘t over de vraag wanneer een kind dingen opeens doorheeft; concepten kan begrijpen en gevolgen inschatten. Abstracte processen die plotseling mogelijk blijken te zijn.

Maar ik was vooral geraakt door – en moest hard lachen om – het medelijden dat de jongen eerst voelde. Voordat hij begreep dat sommige mensen graag 42 KM in volle vaart vooruit gaan, ervoer hij een lichte paniek: Nee, dit is niet normaal!

Welbeschouwd is het dat ook niet. Zaterdag liep ik mijn laatste lange loop voordat we over een dag of twaalf van start gaan. Dertig KM in een lekker tempo in de knisperfrisse oceaanlucht op de punt van Long Island. Ik liep aan het einde van de middag; iets te warm bij vertrek maar tegen zonsondergang koelde het af. Een briesje, een zonsondergang, de oceaan aan mijn zijde. Genieten, ademen, lopen, drinken en eten, denken aan ‘4 november’ en na 30 KM moe, maar nog niet op.

Dat was een goed gevoel als een soort semi-generale. Toch kon ik het ongeloof van het jongetje navoelen, een zorg die veel hobbyisten zoals ik herkennen: Dat is te ver! Maar als je na twee uur lekker in je ritme zit, de benen het goed doen, de powergel prima smaakt en de kalme ademhaling op stoom is, dan is die zorg verdwenen. Dan leef je."

We gaan er weer aan beginnen. Ik heb net m'n schema voor de komende maanden ontvangen.
Op naar NY!

donderdag 22 januari 2009

trainingsschema voorjaar 2009

Van m'n trainer:
"Gezien je magere wintertraining toch een voorzichtige opbouw, maar vrij snel progressief opbouwend naar meer volume en meer intensiteit, je zal je zeker niet vervelen...."
 
Ik heb wel nog ff uitstel, hij is de bijlage met schema vergeten mee te sturen ;-)

 

Windpokken

Jelle heeft de windpokken te pakken, de vraag is nu: heb ik dat al gehad?
Zoniet kan ik me binnenkort ook beginnen voldeppen met Eosine....
 
 
 

woensdag 21 januari 2009

Oefensessie 10

Gisterenavond nog eens de toer van de autoladder gedaan. Ik wist nog al het materiaal steken, juist met de brancard was het even prutsen maar voor een 2de keer dat te doen lijkt me dat geen punt. Daarna mensen via de brancard vanop het dak naar beneden gehaald en nog wat geoefend met de autoladder.
Ging traag vooruit daar iedereen apart in de korf moest maar toch nog wat vragen kunnen stellen en bijgeleerd.
Brancardslede: eerst zijkanten beveiliging korf wegklappen, driehoekig steunpunt plaatsen end an slede monteren.
Persoon op brancard: benen overeen, armen overeen, dan via schouders en nek wat optillen, armen onder oksels en met een hand onderarm vastnemen. Dan kan SO tegen je borstkas rusten en kan hij met 2 man op de brancard gelegd worden.
Afstempelen(zoniet geen bedeining ladder mogelijk): gebeurt via hendels achteraan en voortuig zet zich automatisch goed (knipperlicht achteraan geeft status), opletten dat platen mooi horizontaal komen. Bij vertrek: intrekken en als korf mooi horizontaal staat is het ok.
Korf bevat kleine hydraulische groep die ervoor zorgt dat hij constant bijgeregeld wordt (hoek) - kan ook manueel bijgesteld worden bij defect. De korf kan verwijderd worden dm sleutel achter cabine bij bijv. het maken van een brug (beperkt atl. personen toegelaten op ladder).
Na de oefening kwam er ook nog een oproep binnen voor een ondergelopen kelder.

dinsdag 20 januari 2009

Nieuw: fictief project T

Ik heb een opiniestukje gemaakt - zeer therapeutisch, ik kan het aan iedereen aanraden. Ik denk dat het vrijdag verschijnt in de Standaard met binnenkort een prepublicatie op m'n blog - bij deze.

X (intern) is nog steeds overtuigd van het motto "Never change a winning team."
Ik zie daar 2 problemen bij.
1) dit team is helemaal niet "winning" - de reden dat het nauwelijks overeind blijft is dankzij de externen
2) een winning team veranderen mag best hoor, daar zijn al voldoende boeken overgeschreven.

Ik denk dat er misschien toch één slimme mens is hier (tenzij hij -en dat is eerder waarschijnlijk - dat ergens hoorde en wel leuk vond klinken)  en dat is Y (intern) die in het xyz-promo boekje het heeft over het feit dat het uit de buik van de onderneming moet komen. Helaas slecht nieuws hier: het zit er gewoon niet in. Als de wil er niet is, op geen enkel niveau blijkbaar, dat kunnen wij tegen muren blijven oplopen.

Ik stel voor dat iedereen (intern) hier uitgenodigd wordt op een introsessie zoals die wel vaker aan nieuwe mensen wordt gegeven in onze sector. Een sessie waarin het gaat over professionaliteit, respect enzomeer. Het zal ingekleed (lees: verkoopbaar) gemaakt moeten worden maar daar zal het uiteindelijk op neerkomen.

Ik haal wat voorbeelden aan:
- de start van een meeting wordt niet gerespecteerd: ik wacht 10 minuten, Z (ook extern) een kwartier en dan is er nog niemand. Nog ettelijke minuten later vraag jij, Z, om te komen, ik wacht dan nog 5 minuten en ben net 2 stappen na de voorlaatste.
- meetings binnen één meeting: kan niet En dan maar vragen om alles nog eens te herhalen....
- meetings: geen planning, geen actiepunten
- beleefdheid: ik word niet graag onderbroken als ik met iemand aan het praten ben en al zeker niet als een professioneel gesprek onderbroken wordt om te praten over koetjes en kalfjes.
- totaal gebrek aan opvolgen van mails
- taken delegeren maar dan toch parallel gaan werken
- totaal gebrek aan communicatie over wat dan ook
- totaal gebrek aan methodologie, cf. wijzigingen in produktie (D->Q->P?)
- SAP is "aartsmoeilijk", "trekt op niets" etc... : bullshit. Excuses om niets te moeten doen ja.
- visibiliteit is belangrijker dan wat je effectief verzet aan werk
- politieke spelletjes overheersen en blokkeren
- ....
Ik zit op een bepaald punt: ik ga heel eerlijk m'n gedacht beginnen te zeggen tegen iedereen :-)
 
Oh ja, T stands for Terrible...
Project T: een ficitef project waarop ik werk en waar alle problemen die ik tegenkom onder opgelijst worden.

maandag 19 januari 2009

Wat gaat het snel

De tijd vliegt voorbij...
Zaterdag was met de hele dag opleiding in het PIVO zo voorbij. Zondagmiddag zijn de buren gepasseerd voor een glas champagne of twee, drie,... in de namiddag een oproep voor een ongeval met geknelden en rook ontwikkeling dat uiteindelijk gewoon een auto in de gracht bleek te zijn. 's Avonds dan nog gaan eten in Wemmel.
Vandaag was het weer een hele dag de peutertuin op project aankijken met als toetje een meeting in de namiddag die er zo over was dat ik er mottig van werd.
Daarnet nog eens naar de kazerne voor een automatische brandmelding die vals bleek te zijn en ondertussen is het alweer bedtijd want morgen is het weer werkendag.

vrijdag 16 januari 2009

FOD Free Travel

"Goeiemiddag, met de FOD Free Travel, onderdeel van de FOD Defensie."
- "Goeiedag, ik wil een reis boeken naar Zuid-Afrika, Kaapstad meer specifiek van 1 juli tot 21 juli".
"Bent u een VZW?"
- "Euh, nee..."
"Oei, tja da's moeilijk dan. Tenzij.... u heeft er niets op tegen om 2 kilo bloem in uw bagage te steken?"
- "Nee, uiteraard niet."
"Goed, da's dan geregeld. We moeten daar dan niet echt zijn maar we verzinnen wel iets. Proficiat, u vertrek op een humanitaire missie."
- "Bedankt!"
....

"België: waar een wil is, is een weg" - Schelfhout
"België: waar een wil is, is een wet (of niet)" - Schelfhout
"België: iedereen gelijk voor de wet (Bijlage Uitzonderingen: blz. 2-2874.)"

woensdag 14 januari 2009

Oefensessie 9

Gisterenavond hebben we uitleg gekregen over de werking en gebruik van de nieuwe alarmcomputer. We kunnen nu ook zelf onze vervangingen doorvoeren en weten in grote lijnen wat te doen moesten we eerst (yeah right...) op de kazerne zijn.

Ook een toer gedaan van alle voertuigen in de kazerne en geprobeerd om zoveel mogelijk zaken aan te halen. Gezien de aard is het echt onmogelijk om veel uit te schrijven maar toch een paar zaken die ik onthouden heb:
- AP3 heeft 2 standpijpen gezien er ook 2 ingangen zijn van 110 (vandaar 'zware' AP)
- AFFF voor klasse B (vloeistoffen) branden en Silvex voor klasse A (vaste stoffen) (of was het nu net andersom?)(http://en.wikipedia.org/wiki/Fire_fighting_foam)
- vuurzweep: soort borstel met metalen plaatjes om bermbranden etc. te doven
- er bestaat ook een armatuur speciefiek voor zeep te spuiten bij olie ed. maar ben de naam kwijt...
- bij het plaatsen van de overdrukventilator: ongeveer 2m voor deuropening zetten om ten volle van het Venturi-effect gebruik te kunnen maken













Verder ook gelezen:
Er bestaat zoiets als een slangenwasinstallatie. Deze gebruiksvriendelijke machine
wast, test, droogt (100%) en rolt (enkel of dubbel) de persslang gebruiksklaar en meteen terug op. Geen dure toren meer, geen complex ophaalsysteem, geen over en weer geloop, geen gesjouw met slangen, ...














Nu zaterdag begint de eerste opleidingsdag (module brandbestrijding en hulpverlening) aan het PIVO (http://www.vlaamsbrabant.be/pivo/brandweer/), van 8h tot 17h, direkt er goed invliegen!